Als je mij een jaar geleden had gevraagd of ik ooit nog “normaal” zou kunnen eten en tóch afvallen, had ik waarschijnlijk hard gelachen. Zo’n lachje van: ja hoor, vast…
Ik ben 50, woon in Ens, redelijk nuchter opgevoed en niet op mijn achterhoofd gevallen. Maar op het gebied van afvallen heb ik me jarenlang laten verleiden door snelle beloftes en nog snellere diëten.
Ik heb zo’n beetje elk crashdieet gedaan dat je kunt bedenken. En ja, ze werkten… even. Totdat de weegschaal ineens weer vrolijk omhoog kroop. Dat moment waarop je denkt: Hé? Heb ík dit gedaan? terwijl je alleen maar “netjes” had gegeten. Herkenbaar? 😉
Wat voor mij het keerpunt was, waren mijn twee tienerdochters. Pubers. Met ogen die álles zien en opmerkingen die altijd nét raak zijn. Ik wilde hen echt niet het voorbeeld geven dat eten iets is waar je óf streng óf schuldig over moet doen. Geen mama die weer “even streng” is en daarna chagrijnig rondloopt omdat ze honger heeft.
Daarom heb ik bewust gekozen voor een rustige aanpak. Geen haast. Geen verboden producten. En vooral: iets wat ik vol kon houden. Via de voedingsapp – samen met mijn voedingscoach – heb ik stap voor stap een nieuw eetpatroon opgebouwd.
Geen dieet, maar een nieuwe manier van eten.
Het grappige (en ergens ook confronterende) is: ik eet nu méér dan vroeger. Tijdens die crashdiëten was ik blijven hangen in miniporties en halve maaltijden. Ik geniet nu gewoon van ontbijt, lunch en avondeten. En ja, zelfs tussendoortjes – helemaal zonder schuldgevoel!
Dat was in het begin wel even wennen, vooral als ik op de weegschaal stond.
Die liet niet meteen zien wat ik hoopte. Ik stond erop en dacht: Nou... die appel heeft blijkbaar een hele familie meegenomen. 😄
Wat ik echt geweldig vind aan de app zijn de recepten. Geen ingewikkeld gedoe, gewoon normaal eten. En het mooie is: mijn gezin kan gewoon mee-eten. Ik kook niet meer apart “mijn dieeteten” en “hun normale eten”. Dat scheelt een hoop gedoe én discussie aan tafel.
En ja hoor, ik drink nog steeds af en toe een wijntje. En ik ga ook gewoon uit eten. Dat maakt het juist leefbaar. Dit voelt niet als streng zijn, dit voelt als keuzes maken.
In zeven maanden ben ik bijna 15 kilo afgevallen. Rustig. Zonder stress. Zonder honger. En vooral: zonder het gevoel dat ik “op dieet” ben.
Ik gebruik de voedingsapp nog steeds en ga één keer per maand even langs mijn coach. Gewoon om te checken of ik nog goed zit, een beetje bij te sturen en eerlijk te blijven naar mezelf.
Als ik eerlijk ben, vind ik het bijna jammer hoeveel geld ik vroeger heb uitgegeven aan tijdelijke oplossingen. Achteraf denk ik: Had ik dit maar eerder gedaan.
Ja, het gaat wat langzamer. Maar zoals ze dat tegenwoordig zo mooi noemen: het is wel duurzamer.
En dit keer geloof ik écht dat het blijft.
Reactie plaatsen
Reacties